พิพิธภัณฑ์หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

พิพิธภัณฑ์พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร ตั้งอยู่ที่วัดป่าอุดมสมพร บ้านนาหัวช้าง ตำบลพรรณนา อำเภอพรรณนานิคม จังหวัดสกลนคร

                ความเป็นมา

                เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระราชกระแสรับสั่ง ภายหลังจากการสรงน้ำศพพระอาจารย์ฝั้น อาจาโรว่า “ ในฐานที่เราเป็นศิษย์พระอาจารย์ ขอให้ทุกคนได้สามัคคีกันอย่าให้เกิดความแตกแยกและขอให้ยึดมั่นในคำสอนของท่านไว้ให้มั่นคง ขอให้เก็บอัฐิของพระอาจารย์ไว้แห่งเดียวกัน เครื่องอัฐบริขารของพระอาจารย์ถ้าสามารถเก็บรวบรวมไว้เป็นที่เดียวกันก็ดี”

                หลักการออกแบบเจดีย์พิพิธภัณฑ์นั้น  มี  ๔  ประการ  คือ

                ๑. ให้พยายามใช้วัสดุที่ประหยัด  แต่ต้องมีความอดทนทานและต้องการดูแล  บำรุงรักษาให้น้อยที่สุดเพื่อมิให้เป็นภาระแก่วัด

                ๒. ลักษณะหลายรูปแบบ  ควรเน้นหนักในทางที่ให้เกิดความรู้สึกในความเป็นกรรมฐานและเสริมสร้างศรัทธาแก่ผู้ได้พบเห็นมากกว่าความงดงามในแง่ศิลปกรรม

                ๓. ให้มีการแสดงประวัติของพระอาจารย์ฝั้น  อาจาโร  รวมถึงพิพิธภัณฑ์แสดงอัฐิบริขารของท่านด้วย

                ๔. ให้มีอาณาเขตบริเวณโดยรอบพอสมควรที่จะไดสิ่งแวดล้อมและต้นไม้ตามนิสัยและปฏิทาของพระอาจารย์ฝั้น  อาจาโร  และให้มีศูนย์กลางของพระเจดีย์อยู่ตรงจุดที่ได้มีการพระราชทานเพลิงศพของพระอาจารย์ฝั้น  อาจาโร

                เจดีย์พิพิธภัณฑ์พระอาจารย์ฝั้น  อาจาโร  มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมเป็นรูปทรงดอกบัวบาน  แบ่งออกเป็น  ๓  ส่วน 

                ส่วนที่  ๑  ฐาน

                ส่วนที่  ๒ เรือเจดีย์

                ส่วนที่  ๓  เรือนยอด

                ส่วนฐานซุ้มยกสูงจะมีซุ้มล้อมรอบเรือนทั้งหมด  ๕๖  ซุ้ม  ทั้งด้านภายนอกและภายใน  ด้านภายนอแต่ละซุ้มจะเป็นเรื่องราวประวัติของพระอาจารย์ฝั้น  อาจาโร  ตั้งแต่เกิดจนถึงมรณภาพ